Lokomotywy spalinowe u szczytu w czwartej erze – szybsze, potężniejsze i bardziej niezawodne. A dzięki naszym grafikom 3D – jeszcze bardziej realistyczne.

Odkrywamy zmienione lokomotywy czwartej ery!

Szczegółowe opisy tych lokomotyw dostępne za jednym kliknięciem!

Apollo – Seria 218

Seria V160 to pierwsza jednosilnikowa lokomotywa spalinowa przeznaczona na umiarkowanie ciężkie przewozy. Stała się podstawą całej rodziny spalinowozów dostosowanych do różnorodnych celów. Jak w większości niemieckich lokomotyw spalinowych, napęd jest przekazywany przy pomocy hydraulicznej skrzyni biegów. Najpopularniejszy wariant (ponad 400 egzemplarzy) to seria 218, która jest w użyciu od 1968 r. Lokomotywy te są wykorzystywane do wielu zadań i są od lat podstawą spalinowej części taboru Deutsche Bahn. Moc lokomotyw była modyfikowana na różnych etapach rozwoju i została zwiększona z 1900 do 2800 KM.

Ares – DH9500 i DE11000

Seria DE11000 to spalinowo-elektryczna lokomotywa Tureckiej Kolei Państwowej (TCDD) produkowana przez tureckiego wytwórcę lokomotyw Tülomsaş. Na jej bazie powstała hydrauliczna lokomotywa spalinowa serii DE11000. Jest używana w tranzycie i jako lokomotywa manewrowa. Projekt lokomotywy powstał w wyniku współpracy Tülomsaş i Krauss-Maffei.

Neptun – Seria 110

V100 (od 1970 seria 110) Deutsche Reichsbahnod (wschodnioniemieckie koleje państwowe) GDR to lokomotywa spalinowa z przekładnią hydrauliczną. Ta solidna lokomotywa przeznaczona dla średnio-ciężkich transportów była szeroko wykorzystywana. Część z 1146 wyprodukowanych jednostek pozostaje nadal w użyciu.

Horus – Seria 232

DR Baureihe 130 (ŁTZ TE109) była dostarczana z ZSRR do NRD od 1970 r. Ta ciężka lokomotywa spalinowa miała ciekawe przezwiska, jak „Ludmilla” czy „bęben tajgi”. Ta ostatnia nazwa wzięła się z tego, że lokomotywy były pierwotnie dostarczone bez tłumików. Tłumiki zostały następnie dosłane, ale nazwa pozostała.

Dzięki niezwykłej sile pociągowej ta lokomotywa była używana w całych Niemczech po 1990 r. Pozostają nadal wykorzystywane przez prywatnych przewoźników, jako że DB nie kupuje już ciężkich lokomotyw spalinowych tej klasy ze względu na postępującą elektryfikację.

Horus – GE AC6000CW

GE AC6000 CW z mocą 6000 KM jest najpotężniejszą jednosilnikową lokomotywą spalinową w Ameryce. Jednakże podczas jej wprowadzania miała spore problemy z silnikiem. Duże wibracje powodowały nadmierne zużycie części, przez co GE zostało zmuszone do obniżenia mocy silnika, aż do naprawienia problemu. Osiem egzemplarzy lokomotywy zostało sprzedanych do Australii, gdzie są użytkowane przez BHP BILLITON. 21 czerwca 2001 te 8 lokomotyw ciągnęło najdłuższy i najcięższy pociąg w historii. Miał on w sumie długość 7,3 kilometra i przewoził 82000 ton rudy żelaza z kopalni Yandi do miasta Port Hedland.

Thor – Voith Maxima

W momencie produkcji Voith Maxima była najpotężniejszą jednosilnikową lokomotywą spalinową na świecie. 5000 KM mocy jest przekazywane na sześć osi. Z liczbą zaledwie 20 dotychczas wyprodukowanych egzemplarzy, ta lokomotywa pozostanie rzadkością na torach, jako że Voith zaprzestał jej dalszej produkcji w Kijowie. Jednakże licencja na produkcję wariantu 30CC została przekazana czeskiemu producentowi lokomotyw Legios.

Thor – GP 60

GP 60 jest czteroosiową lokomotywą towarową zasilaną przez silnik diesla V16 z turbodoładowaniem o mocy 3,800 koni mechanicznych. Jeśli uwzględni się zmodyfikowane warianty GP 60B oraz GP 60M to od 1985 roku zostało wyprodukowanych ponad 380 jednostek tego spalinowozu. Od tamtych czasów nastąpiła zmiana i największe kompanie kolejowe w USA zaczęły stosować coraz więcej lokomotyw spalinowych sześcioosiowych, co oznacza, że GP 60 jest najprawdopodobniej ostatnią czteroosiową lokomotywą w swojej klasie.

Posejdon – Class 66

Klasa 66 od EMD została zaprojektowana w USA na rynek brytyjski. Swój charakterystyczny wygląd zawdzięcza niskiej wysokości. Prosta konstrukcja powoduje, że jest wyjątkowo ekonomiczna, dzięki czemu stała się popularna w całej Europie.